شهید حاج عباسعلی فرید
 
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها أَبَداً ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ

 

 

دیگر به خلوت لحظه‌هایم همیشگی شده ای ...!!


 دیگر آمدنت در خیالم آنقدر گنگ است که نمی‌بینمت...


 مهربانی نگاهت را مدتهاست که حس نکرده ام !


 من مبهوت مانده ام که چگونه این همه زمان را صبورانه گذرنده ام ؟

 

من نگاه ملتمسم را در این واژه ها پر کرده ام که شاید ......

 

 دیگر زبانم از گفتن جملات هراسیده است ...!!

 

می‌خواهمت هنوز

 

ای پدر عزیز تر از جانم


 گاه چنان آشفته و گنگ می شوم که تردید در باورهایم ریشه می دواند .


 اما باز هم در آخرین لحظه تکرار می کنم که...


                            اگر نتوانم دست مهربانت را بگیرم

,

                             حتی اگر دستانت مرا جستجو نکنند      

,

می ‌خواهمت هنوز ...

 

به گمانم در ورای این کلمات می خواستم بگویم که .پدرم..


 دلتنگت شده ام به همین سادگی


نوشته شده در تاريخ ۱۸ شهریور ۱۳٩٢ توسط دوستدار شهدا
تمامی حقوق مطالب برای شهید حاج عباسعلی فرید محفوظ می باشد