شهید حاج عباسعلی فرید
 
وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرینَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری تَحْتَهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها أَبَداً ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ

سخت است
انگشت نمای شب بودن
وقتی با نبودنت
یلدا را
به تمام شب ها تعمیم می دهی
تا حافظ به دست مجنونی باشم
میان فال هایی که بگیر و نگیر دارند..
که سخت است
باور اینکه هیچ وقت، هیچ کس نبوده ای..


 

اصلا چرا فصل ها، تحویل می شوند
وقتی در هیچ کجای سال
دلم خوش نیست..
می دانی
گاهی یلدا، ذات شب هایت می شود
فرقی نمی کند
خورشید
در هر کجای سال که غروب کند..،
هر شب، یلدایی می شود به بلندای نبودنت..

بیا
بیا کمی جای من بنشین
و برای تمام دیوارها انار دانه کن..
بیا و عذر یلدا را از شب هایم بخواه..
بیا..،
من تاب پشت شب ماندن های بی تو را ندارم..
تا جای خالی ات از دهان نیفتاده... بیا..
این شب ها
تمام شان اجاره ای به شرط تملیک اند..،
وقتی هر غروب در جلد یلدا فرو می رود
آنــــــقدر
که
تو
نیستی..


نوشته شده در تاريخ ۳٠ آذر ۱۳٩٢ توسط دوستدار شهدا
تمامی حقوق مطالب برای شهید حاج عباسعلی فرید محفوظ می باشد