شهید عباسعلی فرید همیشه در حال خواندن آیه 100 سوره توبه بودند

تفسیر 1

(100)(والسابقون الاولون من المهاجرین و الانصار و الذین اتبعوهم باحسان رضی الله عنهم و رضوا عنه و اعد لهم جنات تجری تحتها الانهار خالدین فیها ابداذلک الفوز العظیم ):(و پیشروان نخستین از مهاجران و انصار و کسانی که از آنهابه نیکی پیروی کردند، خداوند از ایشان راضیست و ایشان نیز از خدا راضیند،خداوند برایشان بهشتهایی آماده کرده که در زیر آنها، نهرها روان است و تا ابددر آن جاودانند و این همان رستگاری بزرگ است )،منظور از پیشروان ، سبقت گیرندگان بر ایمان و اولین افرادی هستند که اساس دین را محکم نمودند که شامل مهاجرینی بودند که بر آزار و شکنجه کفار و خروج از دیارشان و بر جای نهادن اموالشان و هجرت به حبشه و مدینه صبر نمودند و نیز انصاری که رسولخداو مهاجرین را در مدینه مسکن داده و آنها را یاری نمودند. و نیز طائفه دیگری که به نیکی پیرو سابقون و اولون بودند، یعنی پیرو حقی بودند که سابقون نیز پیرو همان حقیقت بودند و شامل تمام مسلمانان بعد ازایشان که پیرو راستین حق و عاری از کفر و نفاق باشند نیز می شود. و آنگاه می فرماید: خدا از آنها راضیست و آنها هم از خدا راضی هستند،رضایت یعنی موافقت نفس با امری از امور بدون آنکه تضاد و تدافعی در برابرآن داشته باشد، پس رضایت عبد از پروردگار به اینست که به هر چه خدایش برایش بخواهد و دوست بدارد و نیز بر هر امری که به ظاهر برایش مکروه وناپسند است راضی باشد و این رضایت تنها با راضی بودن به قضا و قدر الهی وآنچه از افعال تکوینیه پروردگار ظاهر می شود و نیز احکام تشریعی او، متحقق می گردد . ولی مدلول آیه این نیست که هر کس کلمه مهاجر و انصار یا تابع بر او صدق کند، خدا از او راضیست و هرگز از او ناخشنود نمی شود، چه عمل نیکو نماید وچه مرتکب بدی شود، به جهت آنکه خداوند ذات خود را هرگز به وصفی توصیف نمی کند که به موجب آن شائبه عروض تبدیل و تغییر در او وجود داشته باشد، پس رضایت خدا به معنای آنست که او با بنده محسنش مانند شخص راضی رفتار می کند، یعنی رحمت و نعمت خود را بر او نازل می نماید و این امرچیزی است که با مبدل شدن ایمان آنها به نفاق و کفر یا فاسد بودن عملشان به ناخشنودی و نقمت مبدل می شود و در آخر اگر آنان بر ایمان و عمل صالح پایدار باشند خداوند برایشان بهشتهایی آماده نموده که در زیرش نهرهاجاریست و در آن جاودانه خواهند بود و این همان رستگاری بزرگ است که سرانجام ، افراد صالح و با ایمان به آن نایل خواهند شد.

تفسیر 2

و کسا نیکه سبقت گر فتند د ر ا یمان بر سو ل خد ا از مها جر ین و ا نصا ر و کسا نیکه متا بعت کر د ند سا بقین ر ا و ا یمان آ و ر د ند و با عما ل حسنه آ نها ا قتد اء کر د ند خد ا و ند از همه آ نها ر ا ضی و خشنو د ا ست و آ نها هم از خد ا ر ا ضی و خشنو د هستند و مهیا فر مو ده از بر ای آ نها بهشت ها ئیکه جا ری میشو د از پای قصو ر آ نها ا نها ری و همیشه ا بد ا لا با د د ر آن بهشت ها سا کن هستند ا ینست ر ستگا ری و فوز عظیم. و ا لسا بقون ا لا و لون د ر ا خبا ر بسیا ری از خا صه و عا مه بلکه از ضر و ر یات مذ هب شیعه ا ست که ا و ل کسیکه ا یمان آ و ر د ا میر ا لمؤ منین علیه ا لسلام بو د حتی د ا ر د ر وز د و شنبه حضرت صلی ا لله علیه و آ له و سلم مبعوث بر سا لت شد و ر وز سه شنیه ا میر ا لمؤ منینع ا یمان آ و ر د, و نیز د ا ر د که حضرت آ مد د ر مسجد ا لحر ام و علی علیه ا لسلام د ر خلف آ نحضرت و خد یجه خلف ا میر ا لمؤ منین نماز می گذ ا ر د ند و هفت سا ل بد ین منو ا ل بو د, حتی د ا ر د که پس از ا یمان علیع پد رش ا بی طا لب با و گفت ان محمد ا لا ید عو ا لا ا لی ا لخیر فا لز مه . و مر ا د از سا بقین کسا نیکه قبل از هجرت ا یمان آ و ر د ند من ا لمها جر ین که پس از هجرت کر د ند و از خا نه ها و ا مو ا ل خو د صرف نظر نمو د ند و ا لا نصا ر مطا بق سیا هی قر آن که ر اء مکسو ر ا ست عطف بمها جر ین ا ست یعنی سا بقین از ا نصا ر کسا نیکه از مد ینه به مکه مشرف شد ند و ا یمان آ و ر د ند و حضرت ر ا د عوت بمد ینه کر د ند و مو قع هجرت ا ستقبا ل شا یا نی از آ نحضرت کر د ند و آ نحضرت ر ا و مها جر ین ر ا د ر مناز ل خو د جای د ا د ند. و ا ما ا گر بر خلاف سیا هی قر ا ئت غیر مشهو ر با شد عطف به و ا لسا بقون ا ست و مر فوع ا ست و سا بقون مخصوص بمها جر ین ا ست. و ا لذ ین ا تبعو هم با حسان کسا نیکه بعد از هجرت ا یمان آ و ر د ند چه از مها جر ین که هجرت کر د ند و چه از ا نصا ر که بعد از فتح مکه و نصرت ا لهی ید خلون فی د ین ا لله ا فو ا جا بلکه شا مل جمیع مؤ منین ا لی یوم ا لقیمت میشو د که متا بعت ا و لین ر ا کر د ند. ر ضی ا لله ظهنن ط ر ط ى تب خذء و ند با لا تر ین مقا مات ا ست چنا نچه میفر ما ید و ر ضو ان من ا لله ا کبر همین سو ره آ یه73, و د ر خبر د ا ر د مو قعیکه ا هل بهشت د ر بهشت مستقر میشو ند خطاب میر سد که د یگر مطلبی و تو قعی د ا ر ید عرض میکنند ر بنا ر ضاک . و ر ضو ا عنه آ نقد ر تفضل د ر حق آ نها میشو د که آ نها هم ر ا ضی میشو ند که صا حب نفس مطمئنه میشو ند که خطاب بر سد یا ا یتها ا لنفس ا لمطمئنت ا ر جعی ا لی ر بک ر ا ضیت مر ضیت فا د خلی فی عبا دی و ا د خلی جنتی حجر آ یه28. و ا عد لهم جنات تجری من تحتها ا لا نها ر د لیل بر و جو د جنت ا ست که خد ا مهیا فر مو ده خا لد ین فیها ا بد ا د لیل بر خلو د ا ست با تا کید بکلمه ا بد ا ذ لک ا لفوز ا لعظیم چه ر ستگا ری و فوزی عظیم تر از ر ضای خد ا و بهشت جا و ید ان است

 

/ 3 نظر / 3 بازدید
زهرا

خدایا …. از اینکه صبر مرا در حد صبر ایوب پیامبر به حساب می آوری ، سپاسگذارم … !!

مهدی

جز شهید چه کسی باور کرد ، که زندگی در غلظت سیاه شب تنها فریب خویش است

محمدحسن

به ما آموختي که بال، برای پریدن است و جاده برای دویدن. به ما آموختي که دم و دقیقه‏های زندگی غنیمت‏اند. ما همه میدان‏داریم و زمین، میدانی بزرگ است؛ گاهی میدان جنگ، گاهی میدان مسابقه؛ ولی هیچ‏گاه خالی از تکاپو نیست. به ما آموختي که انسانیت یعنی دلبری کردن. زیستن هنر است و هنرمند آنانند که شمع می‏شوند تا صدای بال زدن‏های پروانه‏ها برقرار بماند. آموخته‏اي که به قدم‏هایمان آن‏قدر راه رفتن را بیاموزیم که خستگی نشناسند، به چشم‏هایمان آن‏قدر مهر ورزیدن را بیاموزیم که دشمنی نشناسند و به دست‏هایمان آن‏قدر سختی کشیدن را بياموزيم که سستی نشناسند. شما انگشت‏های اشاره‏ای بوده‏اید به سمت ماه. کوله پشتی‏تان، نشان از هجرتی دراز داشت. ما رسم سفر کردن را باید از شما بیاموزیم. «فرصت ما هم باری بیش نیست» عاشقانه آمدی مثل نسیم؛ عارفانه رفتی مثل قاصدک. ما رسم دلبری کردن را باید از شما بیاموزیم. وجودت با عشق سرشته بود و سرنوشتت با شهادت. به ما آموخته‏ای که می‏توان چشمی شد و بارید؛ می‏توان لبی شد و خندید برای چهره‏های پیر و یتیم؛ می‏توان دستی شد و نوشت برای شفای قلب‏ها؛ می‏توان قدمی شد و برداشت برای رضایت الهی. دل نگ